Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Geprikkeld blijven

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp

Zonder doel is de motivatie toch een stuk minder. Zo kabbelde mijn 2020 langzaam voort zonder naar een sportief doel toe te werken. Dat moest anders, vond ik. Wedstrijden werden er nauwelijks gereden, maar binnen onze vereniging waren er gelukkig wel competitie-elementen te vinden.

In een gesprek met de voorzitter van mijn Toer- en Wielerclub – Eric Bouwmeister – kwamen de clubtijdritten en Erics deelname ter sprake. Terwijl ik vooral jaloersmakende foto’s van heerlijke vakanties, etentjes en andere verwennerij op Eric z’n social media voorbij zag komen sprak hij vol overtuiging over zijn ambities voor in de Tijdrit Dijk. Dat leek me een mooi moment om de strijd met hem aan te gaan. Zodoende sloten we een weddenschap. Degene met de snelste tijd in de Tijdrit Dijk krijgt een taart van de ander. Hierbij zou Eric op zijn tijdritfiets rijden en ik op mijn racefiets zonder opzetstuur. Een mooi doel was gevonden!

Aangezien ik al 11 jaar geen tijdrit meer had gereden, ben ik daarom toch meer eens even wat terug gaan lezen. Hoe pakte ik dat vroeger aan en waar ging ik juist de fout in? Zo stuitte ik op een handgeschreven stukje uit mei 2002 over mijn eerste tijdrit ooit. Altijd kritisch over mijn gereden tijd, mezelf even indekken (ja, toen al) en een extra motivatie: de beste jeugdrenner van dat jaar kreeg een opzetstuurtje van de club. In mijn hoofd was de parallel met de taart snel gelegd. Even kwam het warme gevoel van de jeugdtrainingen van toen weer naar boven. In de tussentijd is er veel veranderd, maar veel ook niet. De onderlinge strijd, de bordjessprints en gezonde wedstrijdzenuwen voor een tijdrit blijven erg verslavend.

(de tekst gaat hieronder verder)
Tijdrit Dijk 2020 - Ruben van Kempen - TWC 't Verzetje

4 Oktober 2020, Tijdrit Dijk. Het is zover. Als houvast heb ik Erics tussentijden van vorig jaar op mijn stuur geplakt. Met de wind vol in de rug gaat het vol gas naar Bemmel. Even zie ik de teller boven de 50 km/uur. “Jij ging altijd te hard van start, gretig als je bent”, tipte Michel Ahoud mij enkele dagen daarvoor nog. Ik laat de snelheid iets zakken en focus me op mijn hartslag. Na Bemmel staat de wind echter vol op kop en keldert de snelheid. Ik houd mijn hartslag in de gaten en besluit om er in de laatste drie kilometer nog een eindsprint uit te persen. Voldaan passeer ik de eindstreep. Zou het genoeg zijn?

(de tekst gaat hieronder verder)

Tijdrit Dijk 2020 podium - Ruben van Kempen - TWC 't Verzetje

Voor het clubhuis staat het podium klaar en komt het hoge woord er uit. Ik blijk een mooie voorsprong te hebben kunnen pakken op Eric. Yeah, de taart is binnen! Dat wordt smullen, samen met mijn medebestuursleden. Toch fijn om alsnog naar een sportief doel te hebben kunnen toe werken. Ik ga vast nadenken over mijn doel van volgend jaar. Wellicht een fietsroute langs alle wielercafés, verspreid over twee weken? •

Dit bericht delen via

Share on facebook
Facebook
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Laatste berichten

Deel dit bericht via

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *