Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp

Bekend terrein, nieuwe wegen

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp

Bij een fietsvakantie in eigen land kan ik de provincie waar ik het grootste deel van mijn studietijd heb doorgebracht natuurlijk niet overslaan. Afgelopen donderdag vertrok ik naar Noord-Brabant om op bekend terrein een ronde te rijden, waarbij ik bekende prettige stukken wil combineren met een paar gloednieuwe wegen. Via de vroegere spoorlijn tussen Tilburg en Turnhout, genaamd Bels Lijntje, begin ik aan een gloednieuw fietspad. Strak glimmend asfalt brengt me door Chaamse bossen en het Prinsenbosch naar Breda waar ik wederom een wielercafé bezoek.

Wielercafé Kamu bevindt zich in hartje Breda en is erg mooi aangekleed. De vriendelijke dame achter de bar voorziet me van mijn colaatje waarna ik een rondje door het wielercafé loop. Omdat ik weinig tijd heb houd ik het kort. Hier wil ik later zeker nog eens terugkomen. Op de rest van mijn route lijk ik overal wind tegen te hebben, maar probeer ik het tempo er toch een beetje in te houden. Net voor de start van de lokale Zomeravondcompetitie kom ik aan bij de wielerbaan van TWC Pijnenburg in Tilburg. Tim broers van mijn vroegere studentenwielervereniging TSWV De Meet staat hier aan de start en ik heb beloofd hem even te komen aanmoedigen. Ondanks zijn zojuist afgeronde hoogtestage rijdt hij toch netjes mee voorin en wordt uiteindelijk vierde.

’s Avonds grijp ik de gelegenheid aan Anouk de Kok nog even te bezoeken. Enige jaren geleden namen wij samen plaats in het bestuur van diezelfde vereniging. Ook na mijn jaren in Tilburg hebben we nog af en toe contact gehouden. Toch is er altijd weer genoeg bij te praten en pas rond middernacht zoek ik mijn auto weer op om huiswaarts te rijden. Direct na het wegrijden hoor ik een vreemd geluid, alsof er iets aan de autoband plakt en bij elke omwenteling de weg raakt. Als ik in de bochten ook duidelijk voel dat er iets niet in de haak is zet ik de auto aan de kant, net voordat ik de autoweg opdraai. Ik loop een rondje om de auto en zie het al snel. De achterband is bijzonder zacht.. Helaas kan ik naast een reserveband geen krik in de auto vinden en moet ik dus een andere oplossing kiezen. Omdat het op de rechte stukken nauwelijks te merken is besluit ik om het thuisfront alvast in te lichten (de auto moest de volgende ochtend uiterlijk 9 uur terug zijn) en met een lagere snelheid door te rijden. Na een slopende twee uur durende rit weet ik met grote opluchting mijn huis weer veilig te bereiken. De volgende ochtend wordt de auto opgehaald en blijkt het om een ‘leegloper’ te gaan die inmiddels helemaal leeg is. Met 5 uur slaap maak ik me op voor het volgende hoofdstuk van mijn fietsvakantie in eigen land: een weekend in Zuid-Limburg!

Dit bericht delen via

Share on facebook
Facebook
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Laatste berichten

Deel dit bericht via

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *